PAK/ÖZ

Ah o vakur adımlar; o heybetli yürüyüş...

O bir b/aşka yürürdü, yine b/aşka yürümüş.

İçimde bir heyelan... Ama hiç şaşırmadım;

O hep Hakk'a yürürdü yine Hakk'a yürümüş.

...

Kimi ismiyle kimi soyismiyle müsemmâdır bu hayatta. Hem ismi hem de soyismiyle müsemma olup söz ve duruşuyla bizlere Muhammedî ahlak ve nizâmı telkin eden ‘öz’ü pâk’ olanlar ise nâdirâttandır.

Yarım asrı aşan ömrümde tanıma şerefine nâil olduğum ve öğrencisi olma bahtiyarlığına erdiğim nâdir insanların başında Ünye İmam-Hatip Lisesi Kurucu Müdürü muhterem Mehmet Yaşar PAKÖZ; nâm-ı diger ‘PAKÖZ HOCA’m gelir.

Biri bana, “Sen hiç inandığı yolda zamana ve zemine göre (konjonktür) yalpalamadan istikamet üzere yürüyen birini gördün mü, diye bir suâl eylese hiç şüphesiz ve tereddüt etmeden onu gösterirdim.

Öğrencileriyle kâlinden ziyâde hâliyle iletişim kurup onlarla kalbî muhabbete ve hürmete dayalı bir bağ kuran; öğretmen-öğrenci ilişkisi ile baba-evlat ilişkisi arasındaki hassas dengeyi mezuniyetten sonra da muhafaza eden hocamızın dokunduğu gönüllerde mûtenâ bir yeri vardır.

Gönlümüzde bıraktığı izlerin bir hülasâsı olan bu girizgâhtan sonra, onun iyi bir insan ve güzel bir mü’min olduğuna şahitlikte kâlimizin kifayet etmeyeceği bilinciyle; gönüllerimizin mahzun ve gözlerimizin yaşlı hâlini hüsn-i şehâdetimizin birer nişânasi kabul etmesini yüce mevlâdan niyaz eder, muhterem hocama rahmet, başta ailesi olmak üzere tüm sevenlerine sabr-ı cemil dilerim.

Hasan Fahri Tan